Ter nagedachtenis aan Wilco Nijhuis

Life is what happens to you while you're busy making other plans

- John Lennon -

Dankbetuiging

Wij danken iedereen voor de overweldigende belangstelling, fijne brieven en kaarten, prachtige bloemstukken die wij mochten ontvangen na het overlijden van onze Wilco.

Met trots kijken wij als familie terug op de mooie en waardige crematieplechtigheid. Iedereen sprak mooie woorden over zijn leven, met een lach en een traan, maar diep uit het hart gegrepen.
Wilco kwam in woord tot leven voor velen en dat heeft ons goed gedaan.Het is voor ons een fijne en troostrijke gedachte dat Wilco in zijn korte leven voor velen zoveel heeft betekend.

Wij zijn intens verdrietig, maar dat zal veranderen in weemoed en weemoed in heimwee. Heimwee naar een mooie tijd met veel goede herinneringen en heimwee naar onze kanjer.

Clemens en Francien Selma en Geurt Rianne en Erik.

Wilco's levensverhaal

Het leven van Wilco begint op 1 juni 1988 in Deventer en eindigt op 27 juli 2009 in Tilburg nadat hij negen dagen in coma heeft gelegen als gevolg van een verkeersongeluk.

Het fatale moment
Op 18 juli 2009 omstreeks 19.45 uur was hij op het verkeerde moment op de verkeerde plek toen hij werd aangereden door een automobilist. Hij was op zijn racefiets een rondje Breda aan het rijden toen het noodlot hem trof ter hoogte van Chaam. Slechts 21 jaar oud is hij geworden, maar in zijn korte leven heeft hij er alles uitgehaald en heeft hij ons laten genieten van zoveel moois. Door zijn open karakter heeft hij ook veel voor anderen kunnen betekenen.

Wilco's geboorte
Op 1 juni 1988 is hij geboren, een gezonde Hollandse jongen, nummer drie in ons gezin, onze eerste en jongste zoon. De oudere zussen Selma en Rianne waren vol trots dat zij een broertje erbij kregen.In het ziekenhuis in Deventer kwam Wilco op deze wereld, met op de achtergrond een oefenwedstrijd van het Nederlands voetbalelftal, dat zich aan het voorbereiden was voor het succesvolle EK in Duitsland. Het Nederlands voetbal elftal, waar Wilco in zijn laatste jaren van zijn leven zo vaak naartoe ging als supporter van Oranje.

Opgroeien
Zijn jeugd verliep zonder grote problemen, hoewel het jongste kind in huis of in de klas ook weleens aanleiding was voor irritaties, zowel bij zijn ouders, zussen als leerkrachten. Dit viel gelukkig allemaal onder de noemer van "hoe handhaaf ik me zonder onder de voet te worden gelopen".
Hij groeide op in Twello en hij genoot van het leven. Samen met het gezin op vakantie, met de vouwwagen naar Frankrijk en later met een grote groep elk jaar skiën in Tsjechië. Voor alles was hij wel enthousiast te krijgen, niets was hem te gek. De afgelopen jaren was hij in de zomer recreatieleider in Frankrijk, waar hij menig kind wist te amuseren.

Sport!
Sport was zijn lust en zijn leven, zowel actief als passief. Actief voetballen was geen succes, dit werd snel ingeruild voor tafeltennis, tennis en schaatsen. Schaatsen heeft hij geleerd van Piet op ijsbaan de Scheg, elke zondagmorgen in de winter gingen we met ons gezin naar de ijsbaan om onze rondjes te draaien. In de zomer was het vooral kilometers maken op zijn zelf gekochte racefiets, die met de verschillende vakantiebaantjes bij elkaar was gespaard, groene handen bij Schoneveld en oliebollen bakken bij Taverne. Daarnaast kon hij uren kijken naar wielrennen en formule 1 races op de televisie.

School
Zijn schoolkeuzes waren ook gebaseerd op zijn voorliefde voor sport. Na de basisschool ging hij naar het VMBO theoretische leergang, daarna ging hij naar Zwolle voor de opleiding "Sport en Bewegen". Beide opleidingen werden succesvol met een diploma afgerond.In september 2008 begon hij met veel enthousiasme aan de opleiding "Vrijetijds Management" aan de Hogeschool NHTV in Breda. Hij vertrok naar Breda, ging op kamers wonen en was ervan overtuigd dat hij zijn HBO diploma zou gaan halen. Hij genoot van het leven in Breda, zowel op school als in zijn vrije tijd.Het eerste jaar HBO had hij net met goed resultaat afgesloten toen het noodlot hard toesloeg. Zijn grote droom was om na zijn opleiding zich in te zetten bij de eventuele Olympische Spelen in Nederland van 2028. Zover is het jammer genoeg niet gekomen, maar het nastreven van zulke mooie idealen zal altijd in onze herinnering blijven.

Afscheid
Op 1 augustus 2009 hebben we massaal afscheid van Wilco genomen tijdens de crematieplechtigheid in Diepenveen waar we zijn leven hebben herdacht.Met mooie woorden en zijn eigen muziekkeuze konden we met een lach en een traan op zijn korte, maar mooie leven terugkijken. Wilco bezat heel veel energie, hij wilde wel tien zaken tegelijk oppakken. Regelmatig zeiden we tegen hem om het even wat rustiger aan te doen en soms letterlijk om zijn mond even dicht te houden. Niet lang hield hij dit vol, want hij wilde toch het laatste woord hebben. Maar het is nu wel erg lang stil zonder onze kanjer.

~ Wilco, je blijft voor altijd in onze herinnering en ondanks alle verdriet zullen we blijven doorgaan~

Clemens en Francien

Gedichten en toespraken

Advertenties